Sinds 2007 volgt Isabella Rozendaal (1983) jagers in uiteenlopende culturen. Haar zoektocht in de jachtwereld werd ingegeven door twee vragen: wat betekent het om onderdeel te zijn van de voedselketen in een ge√Įndustrialiseerde maatschappij, en wat betekent wildernis voor de moderne mens? De westerse mens heeft een beeld van de natuur dat is gevormd door een canon van grote meesters en romantische denkers. In dit beeld staat de natuur buiten de mens. Ze wordt ofwel verafgood, ofwel misbruikt. Rozendaal liet zich door jagers leiden om de natuur vanuit een nieuw perspectief te bekijken. Hierbij schuwde ze geen enkele confrontatie. Met de dood, met het menselijk vermogen tot vernietiging, met de harde realiteit van de natuur zelf en met haar eigen moraal. De beschouwer werd deelnemer. Rozendaal volgde de jachtopleiding, leerde slachten en wild bereiden, en trok steeds verder op zoek naar antwoorden. Die zoektocht dreef haar van het boerenland van de Hoekschewaard naar het Midden-Oosten, de Verenigde Staten, en uiteindelijk de Braziliaanse Amazone. Daar verbleef ze bij een inheemse stam waar de jacht vanzelfsprekend en de voedselketen tastbaar was. Isabella Hunts is een verslag van moderne praktijken en eeuwenoude tradities die niet alleen de verschillen, maar ook de parallellen tussen de achterliggende culturen laat zien.